blog

blog

Bloed, zweet, maar net geen tranen

Het beginPosted by Lies 22 Apr, 2014 12:47:46
De spits is eraf, het bed in de toren werd een 1e maal beslapen, de douche had warm water, het ontbijt smaakte.
Het heeft ons enkele jaren van ons leven gekost aan stress en overwerken, maar hij is afgeraakt, onze duiventoren!!
Een week voor onze gasten arriveerden kwam Murphy hier echter logeren, ongevraagd.
De fosse septic zou geplaatst worden op vrijdag, samen met een geul die moest gegraven worden om een nieuwe waterleiding te leggen vanaf de straat tot het huis. Dit diende ook tot watertoevoer voor de toren. Noodzakelijk dus. Maar vrijdag regende het en kon dit niet gebeuren. Mr Malyson vertelde doodleuk dat hij woensdag dan zou komen... Aargh, woensdag arriveerden onze 1e gasten, onmogelijk dus. Gelukkig kon hij dit verzetten naar maandag. Bij het graven van de geul werd onze oude waterleiding echter geraakt. Ipv nieuw water hadden we dus geen water meer, ook niet in huis. Ipv de toren verder af te werken ging Ollie dus aan de slag om de nieuwe waterleiding ook in huis onmiddellijk aan te sluiten. Hierbij kneep hij per ongeluk in de toevoerleiding van de stookolie (die buiten 40 cm diep zat en binnen opeens nog 3 cm diep!). Tegen laat 's avonds hadden we thuis dus wel water, maar nog geen warm water. Intussen werkte ik verder in de toren... De fosse stak ook nog niet, want na een goede meter graven kwamen ze op water uit... Dinsdag beter... Het nodige koppelstukje werd gehaald, het warme water kwam ook weer in orde. Ook in de toren werd het water aangesloten, echter kwam er water uit waar er geen mocht uitkomen: een lek!!! Nagedacht waar er iets kon schelen en we kwamen aan de wc uit. Wc-vloer werd uitgebroken en relatief snel vonden we de boosdoener, een vijsje was door de waterleiding gegaan. Woensdagochtend het nodige koppelstukje gaan halen, herstellen, wc-vloer opnieuw tegelen, voegen, ... Tegen 's middags was er niets meer van te zien en was er overal ... water! Ook de fosse zat intussen in de grond. Het bed werd verhuisd (kon de matras door de kleine deur? Ja hoor, hoera :-) en dan kuisen kuisen kuisen. Wanneer onze gasten arriveerden blonk de toren in de zon en was Murphy verdwenen.
Onze sympathieke gasten wandelden naar hartelust en genoten van het lekkere weer.

Intussen moesten wij onze schade op het land inhalen.
De vorige week had ik 500 meloenenzaadjes gepland en in de kweekbak gezet. 2 ochtenden later lag er echter een dood muisje tussen de potjes. Louis had ons gewaarschuwd dat muizen zot waren van meloenenzaadjes en dat we moesten gif leggen, wat dus ook gebeurd was. Maar ja, de muis had wel van het gif gegeten, maar tegen dat het werkte had hij ook al zaadjes opgegegraven. Niet zo erg zei Ollie, hij zal er maar een paar gegeten hebben. Tot enkele dagen later er welgeteld 3 (drie!) zaadjes bovenkwamen. De muis had dus 497 zaadjes opgevreten... Veel tijd om er iets aan te doen hadden we niet met de toren, dus de bakken bleven staan in de serre, en kregen dus wel altijd water samen met de andere planten. Groot was onze verbazing toen nog een aantal dagen later er hele bosjes meloenenplanten boven kwamen. De muis had haar wintervoorraad willen aanleggen.
1 voor 1 hebben we de plantjes herpland, en we kwamen aan 300 gerecupereerde planten, die alleen veel te hoog op hun stengel stonden door het gevecht voor licht.
Speciaal voor Martine en Etienne, die supporterden bij het herplanten, een foto van de herstellende plantjes :-)

Om dit geen 2 keer tegen te komen kwamen we op een (diervriendelijker) idee dan nog meer gif: kooitjes voor de zaadjes. En het werkt, geen zaadje werd nog opgevreten.

Intussen plantten we ook al de 1e tomaatjes op het veld, en de 1e meloenen staan ook al onder tunnel.

Nu gaat het snel. Elke week zaaien, en elke week planten. Beschermen tegen de zon, genoeg water geven, maar niet teveel. Het onkruid omwoelen, nieuwe plastieken trekken op het veld, ...

Ollie trok ook een eerste keer naar de markt, met witte ajuintjes. Dit was echter een misser, ze waren nog veel te klein, ze bleken te weinig water gekregen te hebben. Intussen zijn ze al dikker, net als de fèves. Zaterdag probeer ik op de markt in Valence.
Ook de pattatjes steken hun kopje boven. Het lekkere weer heeft natuurlijk goed geholpen, we hadden hier de voorbije weken echt zomerse temperaturen. Intussen is het wat omgeslagen en krijgen we wat regen de komende week, maar de temperatuur blijft gelukkig zacht.

Met de kindjes gaat het prima! Aagje gaat graag naar haar 'nounou' (onthaalmoeder), en de 3 anderen gaan graag naar school.

Vorige week werd eindelijk de carnavalstoet gehouden (uitgesteld wegens regen, dan wegens een zieke juffrouw). Jasper zag het niet zo zitten (te luide muziek) maar eens op de schouders van de papa kwam hij helemaal los en vloog de confetti in het rond.

Robel en Sarah werden uitgenodigd op hun eerste verjaardagsfeestje, en Jasper krijgt tekeningen van meisjes die hem toch zo 'mignon' vinden.
De wandeltochtjes werden even stopgezet (wegens mama en papa veel te moe om 2 kleine koters op de rug te dragen) maar dit weekend werd dit ingeruild voor een 1e fietstochtje langs het Canal de la Garonne.

Ook de paashaas kwam langs, zelfs in de Dordogne bij oma en opa.